นพพล 的个人资料D.J. InLove>>>(-:-)<<<Mu...照片日志列表更多

帮助

日志

摘要

排列方式：

<< 第一页 < 上一页下一页 > 最后一页 >>

4月19日

กลับมาแล้ว(ไปนครศรีฯ มา)กว่าจาได้อัพ

สวัสดีเพื่อนๆที่น่ารักทุกโคน..

วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องที่เราไปนครศรีฯให้ฟัง

แต่ที่จริงแล้วอ่ะ เรากลับมาตั้งแต่วันที่17นู่น แต่เครื่องไม่ว่าง เลยเพิ่งจะมาเล่า

(เป็นแบบนี้ประจำแหละ ก้อน้องใช้เครื่องอยู่อ่ะ จะให้เครื่องว่างดั้ยงัย)

เอาหละๆชักช้าอีกและ มาเริ่มเล่ากันเลยดีก่า

...เมื่อเราเดินทางไปถึงจ.นครศรีฯ

ซึ่งเป็นบ้านของญาติๆของเรา และเราก็จะไปที่บ้าน ลุงกะป้าและยาย

(3คนนี้อยู่บ้านเดียวกัน มีพี่เราอีก2คนด้วย)

พอไปถึง ก้อได้รับการต้อนรับหย่างดีจาก มะหมา2ตัว

ตัวหนึ่งชื่อกาแฟ สีดำ อีกตัวชื่อปุกปุย ตัวสีขาว(ช่างเข้ากันได้ดี:ชอบกัดกัน)

ตอนแรก พอลงจากรถ มันก้อเห่าใหญ่เลย

แต่พอไปถึงหน้าประตู มันก้อเข้ามามุดมากระโดดใหญ่(สงสัยเพิ่งจำได้)

ก้อนะ วันนั้นเป็นวันที่8เม.ษ.50 พี่ๆเรา ยังไม่กลับจากกรุงเทพเลย

เห็นบอก จะกลับมาวันอังคาร แล้วเราก้อไปที่ คาร์ฟู นครฯกัน

ไปเพื่อจะซื้อพัดลม เดินหาซะทั่ว สุดท้ายอยู่ชั้น2 ตรงเข้าไปสุด ไอ้พวกเราก้อหาไป

แล้วก้อกลับบ้านไปพร้อมกะพัดลมไฮเทค(เว่อร์)

พอกลับมาถึง ก้อโซ้ยอาหารนิดหน่อย แล้วอาบน้ามเข้านอน

เพราะพรุ่งนี้ เค้าจะแจกจตุคามกัน ที่รร.เทคนิคฯแห่งนี้

(บ้านป้าเราเป็นบ้านพัก อยู่ในรร.เทคนิคนครฯ)

พอตอนนอน ก้อนอนไม่หลับ เพราะบ้านหลังอื่นๆ เค้าขนคนมานอนกัน

เพื่อเตรียมแย่งพระ เห็นว่าบ้านผ.อ.รร.ขนคนมาเป็นสิบเลย

ก้ออย่างว่า รุ่นนี้ดังจะตาย รุ่นเงินไหลมา มีจองมีแจกที่ไหน ต้องแย่งกันซะทุกที่อ่ะ

แล้วที่นอนไม่หลับก้อเพราะ คนพวกนี้เที่ยวเดินไปเดินมา หนวกหูไปหมด

(แถมยุงยังกัดอีก เวนกำ)

สุดท้าย เราก้อตื่นขึ้นมา ตอนตี4 แล้วก้อลงมาอาบน้าม

ปรากดว่า เราตื่นเป็นคนแรก(โฮะๆ)แล้วเราก้อแต่งตัวแล้วแดกหนม

ส่วนที่ยังนอนอยู่ ก้อค่อยๆตื่นตามกันมา แล้วประมาณตี4.30 ทุกคนก้อพร้อม

พ่อเราออกไปเข้าแถวก่อนเพื่อนเลย(กลัวไม่ได้ของ ก็ของเค้าดีอ่านะ)

แล้วหลังจากวันนั้น..ก้อ อย่างที่เห็นในข่าวอ่ะ คร้านเล่า ข่าวออกจะดังครึกโครม

ที่ว่า เค้าเหยียบกันตายอ่ะ น่าสงสาร/สมน้ามน่าเพราะ จะมาเอาพระยังมาเล่นไพ่

จนไม่หลับไม่นอน พอจะไปชิงพระ ก้อไม่มีแรง เป็นลมถูกเหยียบตายหว่างพ้น

ก้อนะ หลังจากนั้น มีการเหยียบกันตาย เค้าก้อไม่ให้จองพระอีกเลย

แบบหยุดถาวรอ่ะ แล้วจะไม่มาใช้สถานที่นี้เพื่อรับจองอีกเลยด้วย เวน

แล้วเราทุกคนก้อ อด ยกเว้นพ่อเรา ได้มาชุดนึง มี13องค์

ทั้งหมดราคา500บาท แต่ถ้าไปขายในตลาดพระล่ะก้อ ได้หลักหมื่นเลย

แต่เราไม่ให้พ่อเราขายมั้ย เพราะชุดนี้หายากส์ ได้มาด้วยความยากลำบากS

แต่เราก้อไม่เสียใจนะ ที่มะได้ของ เพราะเรารอดตายมาได้ ก้อบุญแล้ว

ที่จิงพวกเราไปถึงหน้าบันไดแล้วด้วยซ้ำ แต่เหตุการณ์ มันเปนงี้ซะก่อน เสียดายเหมือนกัน

เอาหล่ะๆ เป็นอันว่าเรื่องเสียดาย จบ ทีนี้พอหลังจากคนนั้นตาย

หมาในรร.(ซึ่งไม่หยากนับจำนวน)ก้อหอนจัดทั้งคืน เราเลยต้องรีบนอน

ใครไม่ไปเห็นบรรยากาดตอนกลางคืนของรร.อ่ะ ไม่รู้หรอก ว่ามันสยองขนาดไหน

คืนที่สองก้อยังหอนอยู่ เราว่าไม่ธรรมดาซะแล้ว

เพราะป้าเราบอกว่า ปกติหมาก้อหอนทุกคืนอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้หอนจัดเกินไป

ยิ่งเฉพาะหมาใต้โรงอาหารอ่ะ ซึ่งเป็นที่ถูกเหยียบตายอ่ะ หอนไม่หยุดเลย

แล้วคนทำความสะอาดที่นั่น ก้อไม่กล้าไปทำตรงที่เค้าตายเลย

เราว่านะ วินยานเค้าคงไปไหนไม่ถูกล่ะมั้ง เลยวนเวียนอยู่

เพราะเค้ามาจากต่างอำเภอ เค้าเลยไม่รู้ที่อ่ะอายุก้อ51แล้วด้วย

คนนี้เค้าเป็นญาติของครูคนนึง มานอนในรร.นี่แหละ แต่ชอบเล่นไพ่

ไม่หลับไม่นอนก้อเลยไม่มีแรง เลยเป็นลมถูกเหยียบซี้แหงแก๋ไปเลย

แล้วหมาฝ่ายที่บ้านของคนที่ตายมานอนอ่ะ ก้อหอนไม่แพ้ที่โรงอาหารเลย

ยังกะพวกมันนัดกันหอนเลยงิ เล่นเราขนลุกหมด

แล้วคืนที่3อ่ะ ประมาณตี10ได้มันก้อหอนหลาว หอนอยู่ซัก5-10นาทีได้มั้ง

มันก้อเงียบไป แล้วจากนั้นมา ฝนก้อตกเปนช่วงๆ

เพราะว่าวันที่3อ่ะ เค้ามาทำพิธี สงสัยวิญญาณจะกลับบ้านไปแล้วมั้ง

เค้ามาจุดธูปเชิญแล้วนิ แล้วจากนั้นมา หมาก้อหอนเปนปกติ

ยังหอนอยู่(?)ก้อเพราะที่นั่นมีคนตาย2ศพ ที่บ้านหลังถัดจากบ้านป้าเรา

ไปไม่กี่หลังนี่เอง วิญญาณเค้าไม่ไปไหน ก้อคงจะสิงสถิตอยู่ที่นั่น

เป็นเหตุให้สุนัขมันหอนได้ทุกคืนเลยอ่ะ

เอาหละ ที่นี่ช่วงเวลาที่เหลืออีก5-6วันเราก้อคร้านเล่าแล้ว ข้ามเลยล่ะกัน

ก้อมาถึงตอนกลับ ไอกาแฟก้อยังคิดถึง ปีนที่นั่งออกมายืนดูใหญ่เลย

ส่วนไอปุยก้อนอนอยู่ใต้กะไดโน่น แล้วเราก้อกลับถึงภูเก็ต

พอประมาณใกล้ๆสะพานสารสิน ก้อมีรถวีออสคันนึงขับซิ่ง

พอพ่อเราจะแซง มันก้อไม่ให้แซง เป็นผู้หยิงขับซะด้วย เราเรียกมันว่า"ไอพอได้"

คนที่พูดภาษาใต้เป็นก้อคงจะรู้ว่ามันคืออะไร

ที่นี้เรากะน้องก้อยุให้พ่อแซงมัน แต่ไอพอได้ก้อไม่ให้แซง

แล้วพอเราถึงใกล้ๆสะพาน เราก้อกลั้นหายใจแล้วอธิถาน

ไม่บอกหรอกว่าขออะไร แต่ช่วงนั้นแหละ พ่อเราแซงไอพอได้ ได้พอดี

จากนั้นเราก้อแซงกันไปแซงกันมาตลอดจนถึง4แยกโลตัส ไอพอได้กะเราก้อแยกกัน

ดูเหมือนบ้านของไอพอได้ จะอยู่ฝั่ง3กองนะ

แล้วเราก้อกลับบ้าน มาพบความคิดถึงของหมาทั้ง2ตัวของเรา

ไอจุดกะไอบ๊อบบี้ มันคิดถึงใหญ่เลย น่าเห็นดู

แล้วเราก้อต้องขอจบเรื่องนี้เพียงเท่านี้แล้วกัน

ไว้เจอกันใหม่บล๊อกหน้า จะเอาเรื่องตลกมาเล่าให้ฟังนะ

สำหรับวันนี้ D.J.เจนก้อขอลาไปก่อน พบกันใหม่บล๊อกหน้านะคับ สวัสดีคร๊าป

Goodbye~~~

ป.ล.

ขอเชิญร่วมโหวตเพลงประจำสัปดาห์ได้ที่จุดคอมเม้นท์นะครับ

สามารถดูรายชื่อเพลงได้ที่หมวดเพลงคับ

อยากฟังเพลงไหนก้อขอเพลงนั้นนะคับ เพลงไหนได้รับการโหวตมากที่สุด

เราจะเปิดให้ฟังกันนะครับ

สำหรับวันนี้ ผมคงต้องลาไปก่อน ไว้เจอกันใหม่บล๊อกหน้านะคับ

สวัสดีคับ

สามารถแสดงความคิดเห็น และโหวตเพลงที่อยากฟังได้ที่นี่คับ(ดูรายชื่อเพลงที่หมวดเพลง)

V <<<ขอขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคับ